Sabah kalktım bi kahve yaptım kendime..
Pencerenin yanına oturdum hava bana inat puslu yağmurlu..
Evde çakmağın sesi yankılandı sonra sigaranın ilk alev alışı yavaş yavaş..
Sonra ilk nefes tam 27 yıl önce aldığım ilk nefesten sonra ağlayışım geldi aklıma ağlayarak doğuyo insan bilinçsizce..
Bugün benim doğum günüm ama kimsenin haberi yok..
Yıllar geçtikçe ne kadar yalnız kalıyo insan gece yarısı 12den sonra gelen msjlar telefonlar her yıl biraz daha azalıyor..
Sonra yalnız ölüme daha bir yaklaşıyor..
Bugün benim doğum günüm yeni yaşımın yeni hayatimin ilk günü..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder